سورەتی ١١٢
سورەتی ئیخلاص
سُورَةُ الإِخۡلَاصِ
مەککی · ٤ ئایەت · Sincerity
گوێگرتن لە سورەتەکە
بە دەنگی قورئانخوێن ئیدریس ئەبکەر
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ قُلْ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ١
تەفسیری ئاسان
(ئهی محمد (صلی الله علیه وسلم) ئهی ئیماندار) بڵێ: ئهو خوای که ناوی _ الله_ خوایهکی تاک و تهنهایه (بێ هاوهڵ و هاوتایه).
ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ٢
تەفسیری ئاسان
خوا زاتێکی پایهدار و دهسهڵاتداره، نیازی به کهس نییهو ههموویان ئاتاجی ئهون، ههر ئهو دهتوانێ بهڵاو و ناخۆشی لابهرێت و پێویستی و داخوازیهکانمان جێ به جێ بکات.
لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ٣
تەفسیری ئاسان
هیچ کهسی لێ نهبووه و خۆشی له کهس نهبووه.
وَلَمْ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدٌۢ٤
تەفسیری ئاسان
ههرگیز هاوتاو هاوشێوه و دهسهڵاتدارێکی تر نییه که لهبهرامبهریهوه بهوهستێت و هاوشانی بێت.
